Vohuman

Together we have much more power, like a Thunder.

2009-06-28T19:55:00.004+04:30

Together like a Thunder.
Together for our brothers.
Together for our sisters.
We share greatest love together.

We belong to the thunder.
Greatest love is we share together.
We can bring peace better,
Because we are always together.

We redeem our rights.
We do it, no one can stop us.
Tell them "You belong to the dark."
"Darkness never can hide lights."
Galaxies embrace our voice when it shines.

We belong to Iran,
The Land of Cyrus The Great and Civilization,
The Land of peaceful new generation,
Who send the unfair world power of alteration.
They went to jail, they were shot, they were killed.
They never let others move when their future shifts.
Because they belong to the thunder.
When together, they have power of thunder.

We free our Land.
We give you the fact.
We show you our peaceful union,
By taking our peaceful hands.

We belong to the thunder.
We share greatest love together.
We can bring peace is much better.
Together we have a lot of power.
Together we are like a Thunder.
Together we are like a Thunder.

Together like a Thunder.
Together for our brothers.
Together for our sisters.
We share greatest love together.

--------------
Myself
20 June 2009

Iran's Rich History in Poetic form!

2008-10-18T18:45:00.003+03:30

The sands of time have always known
That civilization which has grown
In that plateau we call Iran
Land of the lion, land of the sun

Kourosh brought unmatched glory
Dariush's Persepolis told the lasting story
Strength came from tolerance and freedom
Justice and nobility flourished in this kingdom

The greatest empire ever seen
Their lasting legacy was unforeseen
Masters of the world
The Persians' achievements must be told

Wise words of Kourosh, baked on a cylinder of clay
Respected foreign cultures, and their right to freely pray
Women were respected, and slavery abolished
Kourosh was Great, for the human rights he polished

To conquer foreign lands requires minimal exertion
But to unite an empire, is a remarkable contention
Always building and improving, and never standing still
Dariush was Great, for his administrative skill

The Royal Road, with Sardis at the end and Shooshan at the start
Was an awe of transportation, connecting Persia's heart
Who carved the Suez Canal, giving commerce speedy wings?
King Dariush, son of Hystaspes, an Achaemenid, the King of Kings

The father, with passion and pride, passed to his son
His love of law, beauty, architecture, and care of Iran
Dariush began building, but Xashayar completed these perfections
Xashayar was great, for his magnificent creations

And what of Marathon, Thermopylae, and Salamis?
Did the Greeks truly receive such bliss?
Herodotus embellished, told lies for the West
For the Persians, these were skirmishes at best

But every golden era must someday end
So too Achaemanesh's dynasty would bend
Alexander's army won, but could not see
Win or lose, Persians' hearts always stay free

Revenge, envy, and wine made Alexander yearn
The pride of Persia, Persepolis, to burn
The labor of years, by a thousand artisans employed
Took one lunatic one night, for this jewel to be destroyed

Greatness comes, from a worthy contribution
To humanity, to art, to law, or a scientific institution
Those who burn and loot deserve our hate
So answer this, was Alexander truly Great?

Now who were the barbarians, the Persians or the Greeks?
Our lowest troughs, still higher than their highest peaks
The art of empire, the Greeks could never master
Constant feuding and civil wars, left Greece in a disaster

Parthians picked up the torch of our land
Put Iranian rule back in Iranian hand
They showed Greece and Rome, to name just two
That Iran possesses great horses, and great men too

Like a Phoenix, from the ashes rising
The Sassanians arrived, with Iran reorganizing
Power, wealth, and wisdom again flourished
The rule of Ardeshir, Shapur, and Khosro let Iran be nourished

Life was based on three simple needs
Good Thoughts, Good Words, and Good Deeds
Monotheist religion, for all its evil and its good
Came from Iran, from where Zarathustra stood

Rome, for all its power and its legions
Couldn't touch Iran's vast regions
Many times Rome tried but failed
Every time cataphract armor thundered and hailed

But Sassanian wealth and beauty caught the eye
Of a desert tribe, whose religion was a lie
Like desert snakes, they ruthlessly attacked
Until beautiful Ctesiphone was sacked

Rostam-e-Farokhzad, the brave and capable general
Fought till the end, though his wounds were several
At Qaddissiya, he came to Iran's defense
Alas, the Taazi army was too dense

With coercion and the sword
Islam was able to spread its word
A dark and sinister force was born
That to this day brings Iran much scorn

Some to India had to flee
Iran's destruction was unbearable to see
Parsees, they are called to this day
Ahura Mazda, with them will always stay

But Iranian roots are strong and hard to kill
Iran was freed again, with such a thrill
The Saffarids would answer the nation's call
To make Arab tyranny shamefully fall

Don't mourn the Ashura, weep a Taazi's death
Hassan and Hossein were foreigners, who weakened Iran's breath
If mourn you must, then mourn, a national event
Like Gaugamela, or Qaddissiya, places of great lament

While Europe was stagnant in its Dark Ages
Persian scholars thrived, free from mental cages
From algebra, to astronomy, and architecture
Persians wrote the book, and gave the lecture

A time of great Persian thinkers had emerged
Where poetry and science, love and knowledge, easily verged
Saadi, Hafez, Rumi, Omar Khayam to name a few
Thanks to them, humanity exponentially grew

Arabs from time to time, try to falsely claim
These brilliant men, and their golden works of fame
Dream on, Taazi, and of this be sure:
These men were always Persian, and completely pure

Who could forget Ferdowsi, the greatest poet ever?
He gave us Sam, Zal, and Rostam, heroes both brave and clever
The Persian language, so eloquently resurrected
As The Shahnameh was written with all Arabic words neglected

Many other invaders would come again, much the same
From Genghis Khan to Teimur the Lame
They would loot, burn, and murder
The cities too proud to surrender

Though Turks and Mongols had military strength
They were lacking in cultural length
The Persian culture was too rich, to be absorbed into theirs
Instead they settled in Iran, and joined her proud heirs

It's clear from this short and simple recap
That Iran had its share of glory, as well as mishap
Our generation is unfortunate, assigned the station
Of another dark chapter, in the book of our nation

Once again Zahak is in power
His snakes consume and poison every flower
He uses religion and superstition
To enforce his selfish and malicious mission

So once more dust off the Kaviyani banner
And fly it high, in a proud and fitting manner
Zahak and his snakes will die once more
And our nation we shall yet restore

Arabs, pack your camels, and form a line
Leave this land, let the lion roar, let the sun shine
Or get thrown out, by Kaveh, and his noble flame
Return to the desert sands, from whence you came

Iran in its infancy reached the sky
Will faravahar's wings expand, will Iran soar that high?
Just lift the veil, you'll surely see
Iran's brightest days lie ahead, when the Aryans are again free

Howard Conklin Baskerville

2007-06-21T22:12:00.002+03:30

Howard Conklin Baskerville (April 10, 1885 - April 19, 1909) was an American teacher in the Presbyterian mission school in Tabriz, Iran. he is often referred to as the "American Lafayette in Iran". (J. Lorentz)

In 1908, during the Constitutional Revolution of Iran, he decided to join the Constitutionalists and fight against the Qajar despot King Mohammad Ali Shah. He was shot while leading a group of student soldiers to break the Siege of Tabriz.

The affection that many Iranians have for America perhaps may have roots in Tabriz, where this Nebraskan missionary was killed. Baskerville was a teacher in the American School, one of many such institutions created by the American missionaries who had worked in the city since the mid-19th century. He arrived in 1907 fresh out of Princeton Theological Seminary to teach at the American Memorial School in Tabriz, and was swept up in the revolutionary mood in Iran, fought a royalist blockade that was starving the city. On April 19, 1909, he led a contingent of 150 nationalist fighters into battle against the royalist forces. A single bullet tore through his heart, killing him instantly nine days after his 24th birthday.

Many Iranian nationalists still revere Baskerville as an exemplar of an America that they saw as a welcome ally and a useful “third force” that might break the power of London and Moscow in Tehran.
Iranians still pay tribute to Baskerville and consider him a martyr. He is buried in the Christian Armenian cemetery in Tabriz, Iran, a fact that impedes tourists and ordinary people to freely visit his grave. However, some anonymous admirers routinely decorate his simple tombstone with fresh flowers.

A sculpture of him is today located in the Tabriz constitution House as a martyr.
A Persian carpet with his picture woven on it was also made by the carpet weavers of Tabriz and sent to Baskerville's mother in America, in recognition of his courage and sacrifice.

Iranian National Song

2007-06-08T20:28:00.000+03:30

Oh Iran, oh land of jewels
Oh, your soil is the wellspring of the arts
Far from you may the thoughts of rivals be
May your lasting eternal be
Oh enemy, if you are of stone, I am of iron
May my life be sacrificed for my pure motherland
Your love is my calling
My thoughts are never far from you
In your cause, when do our lives have value?
May these lands of our Iran be eternal

The stones of your mountain are jewels and pearls
The soil of your valleys are better than gold
When could I rid my heart of your affection?
Tell me, what will I do without your affection?
As long the turning of the earth and the cycling of the sky lasts
The light of the Divine will always guide us
When your love became my calling
My thoughts are not far from you
In your cause, when do our lives have value?
May these lands of our Iran be eternal
When your love became my calling
My thoughts are not far from you
In your cause when do our lives have value?
May the land of our Iran be eternal

Iran oh my green paradise
Lighted is my fate because of you
If fire rains on my body
Other than your love I will not cherish in my heart
Your water, soil and love molded my clay
If your love leaves my heart it will become barren
When your love became my calling
My thoughts are not far from you
In your cause when do our lives have value?
May the land of our Iran be eternal
When your love became my calling
My thoughts are not far from you
In your cause when do our lives have value?
May the land of our Iran be eternal

Mr. Snyder, WHY?

2007-04-19T20:14:00.000+03:30

Zack Snyder is director but chose the story which contains racism. Why Frank Miller named his story characters of Greeks (or Spartan) and Persian famous persons? Couldn't he create new imaginative names for characters, places and nationalities? Why did he choose an event of history for creating this imaginative story? Why did they choose a historical event for making an imaginative story and movie?
Couldn't they make imaginative story or movie about something else?
Why did Frank Miller choose Greeks' and Persians' history to make a graphical novel? Couldn't Frank Miller choose another object for make the story?

And why did Frank Miller falsify the fact and history?

پروفسور محمود حسابی

2007-04-12T21:30:00.000+03:30

خلاصه ای از زندگینامه ی دانشمندی بزرگ و جهانی از فرزندان ایران زمین

استاد دکتر محمود حسابی چهره ی برجسته ی علم و فرهنگ معاصر و بنیانگذار فیزیک نوین ایران در سال 1281 خورشیدی از پدر و مادر تفرشی متولد شدند. در 7 سالگی تحصیلات ابتدایی خود را در بیروت با تنگدستی و مرارتهای غربت آغاز نمودند. از ابتدا تا پایان تمامی تحصیلات عالیه در میان هم شاگردیهایی که از کشورهای مختلف بودند رتبه ی نخست را حائز گردیدند، در منزل قرآن کریم، گلستان و بوستان سعدی، غزلیات حافظ و منشآت قائم مقام را نزد مادرشان خانم گوهرشاد حسابی آموختند. در نخستین تابستانی که مصادف با جنگ جهانی اوّل بود زبان انگلیسی را به تنهایی فرا گرفتند. در چند رشته ی ورزشی کسب موفقیت نمودند در شنا دارای دیپلم نجات غریق شدند.
با موسیقی سنتّی ایران و موسیقی کلاسیک غربی به خوبی آشنا بودند و در نواختن ویولن و پیانو تبحّر داشتند. پروفسور محمود حسابی مدارج عالی تحصیلی را بدین شرح طی نمودند:
لیسانس ادبیات 1920 از دانشگاه آمریکایی بیروت در 17 سالگی، مهندسی راه و ساختمان 1922 در 19 سالگی، دروس پزشکی دانشگاه آمریکایی بیروت، دانشنامه ی ریاضی، نجوم و ستاره شناسی، دانشنامه ی بیولوژی (زیست شناسی)، مهندسی برق 1925 از دانشکده ی برق اکول سوپریوردو الکتریسیته پاریس، مدرک مهندسی معدن (پاریس)، دکترای فیزیک از دانشگاه سوربن پاریس 1927 .
استاد دکتر محمود حسابی به جز فارسی چهار زبان زنده ی دنیا فرانسه، انگلیسی، آلمانی و عربی را برای مطالعه و صحبت مورد استفاده قرار می دادند. همچنین به زبانهای سانسکریت، یونانی، لاتین، پهلوی، اوستا، ترکی، و ایتالیایی اشراف داشتند و آن را در تحقیقات علمی خود بخصوص در امر واژه گزینی زبان فارسی به کار می بردند.
دکتر محمود حسابی در طول عمر گرانمایه ی خود مصدر مشاغل و خدمات علمی و فرهنگی متعدّدی بودند. تأسیس مراکز علمی نظیر مدرسه ی مهندسی وزارت راه، دارالمعلّمین عالی، و دانشسرای عالی، نوشتن قانون دانشگاه، تأسیس دانشگاه تهران و بنیانگذاری دانشکده های فنّی و علوم از برجسته ترین خدمات فرهنگی ایشان می باشد.
داشتن چند هزار دانشجو، فعالیت در دو نسل کاری و تربیت 7 نسل استاد، شاخص عمده ی این بزرگمرد است.
از مشاغل و اقدامات مهم استاد، اولین نقشه برداری از راه ساحلی سراسری بنادر میان خلیج فارس، اولین راه تهران به شمشک، ساخت اولین رادیو در کشور، مأموریت خلع ید از شرکت نفت انگلیس، اولین رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران، وزیر فرهنگ در دولت دکتر محمّد مصدق، ریاست و استادی در دانشکده های فنّی و علوم دانشگاه تهران و تدریس در دانشگاه تا سن 90 سالگی از ویژگیهای این استاد است. همچنین بنیانگذاری مؤسسه ی ژئوفیزیک، تأسیس سازمان انرژی اتمی، ایجاد اوّلین دستگاه هواشناسی، پایه گذاری انجمن موسیقی ایران، تشکیل فرهنگستان زبان ایران، تدوین قانون و تشکیل مؤسسه ی استاندارد، تأسیس اوّلین بیمارستان خصوصی ایران، پایه گذاری اوّلین مدرسه ی عشایری در ایران (لرستان)، ایجاد اوّلین رصدخانه ی نوین در ایران (تعقیب ماهواره ها)، نمایانگر گوشه ی دیگری از خدمات پروفسور حسابی به کشور می باشد.
در زمینه ی تحقیق علمی تاکنون 23 مقاله، رساله و کتاب به وسیله استاد چاپ شده است که در بر گیرنده ی زمینه های مختلف به ویژه فیزیک مدرن، واژه های علمی، زبان فارسی و مباحث علمی گوناگون می باشد.
تئوری بی نهایت بودن ذرّات این دانشمند ایرانی در میان فیزیکدانان جهان شناخته شده است. نشان کومان دولوژیون دونور بزرگترین نشان علمی کشور فرانسه به همین مناسبت به ایشان اهدا گردید.
طی سالها تحقیق و مطالعات علمی در دانشگاههای معتبر عالم با دانشمندان بزرگ جهان نظیر پروفسور اینشتین، شرودینگر، بورن، فرمی ، و چندین فیزیکدان دیگر و همچنین علمای بزرگ مانند راسل و آندره زید همکاری و تبادل نظر نموده وایشان تنها شاگرد ایرانی پروفسور آلبرت اینشتین بودند.
در سال 1366 در کنگره 60 سال فیزیک ایران که به مناسبت بزرگداشت استاد برگزار شد از خدمات دکتر حسابی به عنوان پدر فیزیک ایران قدردانی به عمل آمد. باشد تا جوانان، راه این دانشمند گرانقدر و انسان والا را بپویند.
پروفسور محمود حسابی در 12 شهریور سال 1371 هنگام معالجه ی بیماری قلبی در بیمارستاندانشگاه ژنو بدرود حیات گفتند. راهشان پر رهرو و یادشان گرامی باد.

Prof. Dr. Mahmoud Hessaby

2007-04-12T21:00:00.000+03:30

A brief Biography of a great and famous Iranian Scientist

Prof. Dr. Mahmoud Hessaby, the outstanding personality of science and contemporary culture, and the founder of New Physics in Iran, was born in 1903 in Tehran of parents from the city of Tafresh.
He started his formal schooling in Beirut at the age of 7, while the family was in a poor financial position and with the hardships of being far from his native land.
From the start till the end of his higher studies, he always acquired the first grade among his fellow students. He studies the Holy Koran, Golestan and Boostan of Saadi, poems of Hafez and Mansha'at of Ghaem Magham at home with his mother Mrs. Ghohar shad Hessaby.
During the first summer which coincided with the start of the first world war, he studied English on his own and was active in sports. Later he became swimming instructor and life guard.
He was perfectly acquainted with the traditional Iranian music as well as the classical Western music and played piano and violin with skill. Prof. Mahmoud Hessaby went through the higher education as the following: Bachelor's degree of Arts and Sciences from American University of Beirut at the age of 17. Civil Engineering degree in 1922 at the age of 19. Medical studies at the American University of Beirut. Certificate of Mathematics, Astronomy and Astrology. Certificate of Biology. Electrical Engineering Diploma from " Ecole Supérieure de ĹElectricié ", Paris. Certificate from " Ecole Supérieure des Mines ", Paris. Doctor's degree in Physics from Sorbonne University, Paris 1927.
Prof. Dr. Mahmoud Hessaby spoke French, English, German, and Arabic languages and used them in his research studies. He also knew Latin, Sanskrit, Italian, Greek, Pahlavi, Avestan, and Turkish and used them in his etymological researches.
Dr. Mahmoud Hessaby during his precious life kept important and various scientific and cultural posts:
The establishment of scientific centers such as: Highway Engineering School at the Ministry of Public Works (Ministry of Roads bow), the "Teacher's College", writing the University Charter and founding of Tehran University and founding the Faculty of Science and Engineering School are among his most outstanding cultural services. Having thousands of young students in 2 working generations and teaching of 7 generations of instructors are the major characteristics of this great man.
Posts & Services:
Survey and drawing of the first coastal road ― map between Persian Gulf ports, construction of the first road from Tehran to Shemshak, construction of the first radio ― station in Iran, commissioned during the dispossession of British Petroleum Company, to be the first chairman of the board and general manager of the National Iranian Oil company (N.I.O.C.), minister of Education in the cabinet of Dr. Mossadegh, professor of Physics at Tehran University till the age of 90 and also the dean for several years are the manifestation of some of his other services to the country.
In the scientific field, 23 research papers, articles and books have been put to print by Prof. Hessaby, including various fields such as Modern Physics, scientific words, Persian language and other scientific subjects of discussion.
This Iranian scientist's theory of "Infinitely Extended Particles" is very well-known among the worlds scientists. The medal of the " Commandeur de la Légion ďHonneur ", France's greatest scientific medal was awarded to him for his very purpose.
During years of scientific research and studies in well-known universities of the world, he exchanged view with great scientists of the world such as Prof. Albert Einstein, Schrödinger, Born. Fermi and great scholars such asRussel and André Gide and he was only Iranian student of Prof. Einstein.
In 1987, during the Congress of 60 years of Physics in Iran, which was held in his honor, the services rendered by him as the "Father of Physics in Iran" were deeply appreciated. May the youngsters follow the path of this valuable scientist and eminent human being.
Prof. Mahmoud Hessaby died on 3d of September 1992, while he was being treated for heart conditions, at the University Hospital of Geneva. May his way be full of followers and his memory everlasting.

Shirin Ebadi (شیرین عبادی)

2006-11-24T21:41:00.000+03:30

Shirin Ebadi

Iranian elite inventor

2006-11-01T22:50:00.000+03:30

آرزو شيخ اكبرى جوان ايرانى دارنده مدال طلاى مسابقات بوداپست، نخبه ترين مخترع زن جهان

آرزو شيخ اكبرى 19 ساله، از سوى سازمان جهانى مالكيت فكرى و معنوى در مسابقات بوداپست مجارستان نخبه ترين زن مخترع سال 2006 معرفى شده است. اختراعات او شامل ساخت نوعی پماد برای ترمیم زخم (بخصوص زخمهای ناشی از سوختگی) و ساخت دستگاه سنجش و مقاومت براى اندازه گيرى رشته هاى كلاژن پوست در مقیاس آزمایشگاهی و سيستم جديد ضد واژگونى خودرو در تصادفات يا انحراف از جاده ها می باشد.

گزارش مصاحبه با او را از طریق لینک ارائه شده دریافت کنید.

جوان ايرانى، نخبه ترين مخترع زن جهان

منبع : روزنامه ایران

Where is my homeland?

2006-09-19T18:33:00.000+03:30

Where is my homeland?

Famished I am! Like Guatemalan children… Thirsting I am! Like burnt soil of deserts…
But neither seeking a piece of bread, nor a drink of water…
Just hand me back my homeland!

Many times I have read, and many times I have heard in childish stories… Iran!
But never have I tasted it…
Just as the freedom!
Still I don’t want my liberty...
Just hand me back my homeland!

I adore Iran!
Ascends of the Alborz,
Descends of its wide meadows…
I adore all parts of my home,
Even cutting teasels and stones of its wildernesses…
Don’t plunder it!
Give me back my home!

Years it is that this uncouth people, using their spikes, are wounding my home, Iran… and by means of every plan, are wiping out its ancient culture… - a land with precedence of creation and to the age of humanity! Either they destroyed or plundered our national remainders…
… And now, by supplying the Sivand dam, then drowning the Pasargad field and Tang-e-Bolaghi deep into the water, which are souvenirs from our Persian ancestors, they wound a new sore to body of our culture and history of Iran – which is twisted together with the history of the world… as we are stood up shoulder to shoulder from very old of the history! And came on together, we with Ferdowsi and Rostam, and you with Herodotus and Achilles!

Today that we need your relief, remember the old alliance! And save our history from raid… Help us revive our culture and home, even the small piece of stone, forgotten away in its backyard!

Don’t let the Sivand tragedy, destroys a history! If you give African children pieces of bread, give our nation’s children just a chance to breathe!
Consider our history !

خانه من کجاست؟

گرسنه ام چنانكه كودكان گواتمالا، تشنه ام چنانكه زمین تشنه كویر، اما نه نیازمند تكه ای نانم نه جرعه ای آب، تنها خانه ام را بمن بدهید .
بارها خوانده ام و بارها در داستانهای كودكانه شنیده ام ایران، اما طعم آنرا نچشیده ام چنانكه آزادی، اما حتی نمیخواهم مرا برهانید! تنها خانه ام را بمن بدهید.

ایران را دوست دارم، فرازهای البرز كوه ، فرودهای دشتهای پهناورش، همه دیوارهای خانه ام را دوست دارم، حتی خارهای برانش و سنگهای بیابانش را، به چپاول نبریدش خانه ام را بمن بدهید!

سالهاست كه دشمنان ایران - سرزمینی به تاریخ آفرینش، به تاریخ انسان - با هزاران نیزه به زخم خانه ام ایران، کوشیده اند و با هر نوع ترفندی به از بین بردن فرهنگ این مرز و بوم كهن همت گمارده اند و امروز با به زیر آب فرستادن دشت پاسارگاد و تنگه بلاغی و با آبگیری سد سیوند كه یادگار نیاكان ایران زمین ماست، زخمی تازه به پیكر تاریخ ایران و فرهنگ ما میزنند كه تاریخ جهان تار و پودی تنیده با هم دارد.

چنانكه ما و شما از دورترین تاریخ با هم ایستادیم و با هم آمدیم ما با فردوسی و رستم و شما یا هرودت و آشیل. امروز كه نیازمند شماییم دوستی كهن بخاطر آورده و تاریخ ما را از تاراج نجات دهید كمک كنید تا خانه و فرهنگ خویش را حفظ كنیم حتی سنگ كوچک فراموش شده در گوشه حیاط خانه را.
نگذارید تا با آبگیری سد سیوند یك تاریخ به نابودی كشانیده شود اگر به كودكان گرسنه آفریقا نان میدهید به فرزندان این مرزو بوم تنها و تنها جرعه ای هوا برسانید. تاریخ ما را دریابید .

داستان آزادی

2006-08-18T11:59:00.000+03:30

دوستی لزوم آزادی را این گونه تصویر می کرد:

ساختمانی داشتم که تصمیم گرفتم آن را به کمک دوستان با شیک ترین و زیباترین و لوکس ترین اشیاء با زیباترین دکوراسیون تزئین کنم تا آن را برای بازدید عموم به نمایش بگذارم. تمام اتاق ها را به شیک ترین و زیباترین نوع خود مرتب کردیم به جز یکی از آنها که اتاق بریز و بپاش و پر از اشیائی بود که زیاد هماهنگی با دیگر قسمتهای زیبای دکوراسیون که برای بازدید عموم بود نداشتند، مانند جارو و خاک انداز و سطل آشغال و غیره. پیش از اینکه مهمانها برسند متوجه این اتاق شدیم و اشیاء درون آن. به پیشنهاد یکی از دوستان تصمیم گرفتیم در این اتاق را ببندیم و روی آن بنویسیم « ورود ممنوع ». این کار را کردیم. زمان نمایش فرا رسید. مردم همه می آمدند در گروه های متفاوت و از قشرهای متفاوت. شماری از آنها از چیدمان خوششان می آمد، شماری آن را زشت می دانستند و شماری نیز بسیار سرد و بی تفاوت به سرعت از کنار همه چیز می گذشتند. یک نکته ظریفی ما برگزارکنندگان را به سوی خود جلب کرد اینکه شماری از بازدیدکنندگان به سمت همان اتاق در بسته می رفتند کنجکاو می شدند که درون این اتاق که بر روی آن نوشته شده « ورود ممنوع » چه چیزی قرار دارد. پس از به پایان رسیدن ساعات بازدید بسته شدن در ساختمان، در آن اتاق رمزآلود (البته از دید برخی بازدیدکنندگان) را باز کردیم و رفتیم و نشستیم و راجع به تجربه اولین روز برگزاری این نمایشگاه و برخورد مردم صحبت می کردیم. تا اینکه به این موضوع کنجکاوی مردم درباره اتاق « ورود ممنوع » رسیدیم. یکی از دوستان پیشنهاد کرد برچسب « ورود ممنوع » را برداریم و در اتاق را باز بگذاریم تا مردم واقعیت درون اتاق را ببینند که دیگر کنجکاو نشوند. برخی مخالف و برخی موافق بودند. تا اینکه نتیجه گرفتیم برای یک روز به صورت امتحانی این کار را انجام دهیم. این بار متوجه این قضیه شدیم که مردم با یک نگاه دیدن محتوای درون اتاق هرگز به سمت آن جلب نمی شدند و به طرف دیگر اتاق های تزئین شده می رفتند. حتی برخی از مردم می گفتند با وجود این اتاق به هم ریخته بهتر زیبایی دیگر قسمتهای ساختمان را می فهمند.

Shirin Ebadi - Nobel Lecture (in Persian)

2006-08-10T23:32:00.000+03:30

متن سخنرانی شیرین عبادی در مراسم اهدای جایزه نوبل صلح 2003 به وی

Norooz

2006-03-20T19:33:00.000+03:30

نوروزتان پیروز باد

زندگی

2006-02-06T18:50:00.000+03:30

به نظر شما زندگی مشابه کدامیک از این دو تشبیه است؟
زندگی انسانها مانند جاده ای آسفالته است که انسانها سوار بر خودرو در این جاده حرکت می کند. سوخت این خودرو از صفا و صمیمیت و آرامش بین انسانها و تلاش و کوشش آنها در بهتر شدن، تأمین می شود.
ویا،
زندگی مانند یک قابلمه ای است که درونش را از آب و روغن پر کرده اند. آب در حال جوشیدن و روغن در حال داغ شدن است. روغن سطح روی آب را گرفته و نمی گذارد که آب بجوشد و بخار شود و خلاص شود. روغن نیز از آب گرما می گیرد و هر لحظه امکان دارد که آتش بگیرد. سوخت شعله ای که حرارت این قابلمه را تأمین می کند از بیرون از محیط قابلمه می رسد. آب و روغن هر کدام در حال گرمتر شدن هستند و هر یک، گرمای خود را به دیگری می دهد تا آن را زودتر داغ کند.

زادروز

2006-01-08T22:02:00.001+03:30

امروز، نوروزی دیگر در تابستان زندگی من در نخستین روزهای زمستان، آغاز شد.

ابن سینا

2005-12-22T22:45:00.000+03:30

به جایی رسید کارم
که همی دانستم نادانم
«ابن سینا»

Kourosh

2005-12-11T17:11:00.000+03:30

هر كس مسؤول اعمال خودش است
نوشته : توران شهريارى

روز نوزدهم آذر برابر با دهم دسامبر، پنجاه و هفت سال تمام از صدور اعلاميه جهانى حقوق بشر مى گذرد - اين اعلاميه در دهم دسامبر 1948 به تصويب مجمع عمومى سازمان ملل رسيد.
مهمترين هدف اعلاميه جهانى حقوق بشر شناسايى ذاتى كليه اعضاى خانواده بشرى و حقوق يكسان و انتقال ناپذير آنان بر مبناى آزادى و عدالت و صلح است. به ويژه توجه زيادى به برابرى حقوق انسانى زن و مرد و همچنين كودكان صرف نظر از رنگ پوست، نژاد، جنسيت و غيره دارد.
به خوبى مى دانيم كه نخستين اعلاميه جهانى حقوق بشر، اعلاميه حقوق بشر كوروش است كه بيش از دو هزار و پانصد سال از عمر آن مى گذرد و در دورانى صادر شد كه جهان در تيرگى و بردگى و نقض حقوق انسان ها و نابرابرى آنان و خشونت مطلق اقويا بر ضعفا به سر مى برد.
اين اعلاميه كه بر سنگ نوشته استوانه اى نقش شده، در سال 1879 به دست «هرمزد رسام» كه يكى از اعضاى باستان شناسى انگليسى بود، در حين كاوش هاى باستان شناسى در شهر «اور» بابل كه در جنوب غرب عراق قرار گرفته، كشف شد و اكنون زينت بخش موزه بزرگ بريتيش ميوزيوم در انگلستان است و بى شك تاكنون مورد بازديد ميليون ها گردشگرى كه از اطراف و اكناف جهان به انگلستان رفته اند، قرار گرفته و تحسين همگان را برانگيخته است.
نسخه كپى آن نيز به عنوان يكى از كهن ترين افتخارات بشر در ساختمان سازمان ملل در نيويورك نصب شده است.
كوروش در سال 539 قبل از ميلاد وارد شهر بابل شد و در اولين روز بهار در بابل تاج گذارى كرد. گزنفون فيلسوف و مورخ و مرد سياسى يونان مفصلاً درباره آن نوشته است. در آن روز كوروش بعد از اينكه در معبد مردوك خداى بزرگ اهالى بابل تاج بر سر نهاد منشور آزادى بشر را كه به لوحه كوروش بزرگ شهرت دارد، خواند. اين متن تا اين اواخر نامعلوم و ناخوانده بود تا اينكه در اواخر قرن نوزدهم در بين النهرين توسط هيات باستان شناسى انگليسى حفارى به عمل آمد و آن كتيبه پيدا شد كه بى شك يكى از گرانبهاترين و بى نظيرترين اسناد تاريخى دنيا است. در آن سند تاريخى بعد از اينكه كوروش خود را معرفى مى كند و اسم پدر و جد اول و دوم و سوم خويش را نام مى برد، مى گويد كه او پادشاه ايران و بابل و جهات اربعه است. پس از اين مقدمه كوروش مى گويد: اينك كه به يارى مزدا، تاج سلطنت ايران و بابل و كشورهاى جهات اربعه را بر سر گذاشته ام، اعلام مى كنم تا روزى كه زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مى دهد، دين و آئين و رسوم و سنت ملت هايى را كه من پادشاه آنها هستم، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت كه حكام و زيردستان من باورها و آئين و رسوم ملت ها را مورد تحقير قرار دهند و يا به آنها توهين نمايند. من از امروز كه تاج پادشاهى را بر سر نهاده ام تا روزى كه زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مى دهد، هرگز سلطنت خود را بر هيچ ملتى تحميل نخواهم كرد و هر ملت آزاد است كه مرا به پادشاهى خود بپذيرد و يا قبول نكند و هر كس نخواهد مرا پادشاه خود بداند، من براى سلطنت بر آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم كرد. من تا روزى كه پادشاه ايران و بابل و كشورهاى جهات اربعه هستم، نخواهم گذاشت كه كسى به ديگرى ظلم كند و اگر شخصى مظلوم واقع شود من حق وى را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم كرد. من تا روزى كه پادشاه هستم، نخواهم گذاشت مال غيرمنقول يا منقول ديگرى را به زور يا به نحو ديگرى بدون پرداخت بهاى آن و جلب رضايت صاحب مال تصرف و تصاحب نمايند. من تا روزى كه زنده هستم، نخواهم گذاشت كه شخصى ديگرى را به بيگارى بگمارد و بدون پرداخت مزد وى را به كار وادارد. من امروز اعلام مى كنم كه هر كس آزاد است هر دينى را كه مايل است برگزيند و در هر نقطه و هر جايى كه دوست دارد، سكونت نمايد و هر شغلى را كه مى خواهد انتخاب كند و مال خود را به هر نحو كه مى خواهد به مصرف رساند؛ مشروط بر اينكه لطمه اى به حقوق ديگران نزند. من اعلام مى كنم كه هر كس مسئول اعمال خود است و هيچ كس را نبايد به مناسبت تقصيرى كه يكى از خويشاوندانش كرده است، مجازات كرد و اگر يك نفر از خانواده و يا طايفه اى مرتكب تقصير مى شود، فقط مقصر بايد مجازات شود نه ديگران. من تا روزى كه به يارى مزدا سلطنت مى كنم، نخواهم گذاشت كه مردان و زنان را به عنوان غلام و كنيز و برده بفروشند و حكام و زيردستان من مكلف هستند كه در حوزه حكومت و ماموريت خود مانع از فروش و خريد مردان و زنان به عنوان غلام و كنيز شوند و رسم بردگى بايد به كلى از جهان برافتد و از مزدا خواهانم كه مرا در راه اجراى تعهداتى كه نسبت به ايران و بابل و ملت هاى ديگر به عهده گرفته ام، يارى نمايد و موفق گرداند. بى شك و ترديد كوروش ابتدا به ساكن و بدون مقدمه قبلى چنين كارهاى بزرگ و تحسين برانگيزى را كه سابقه نداشته، انجام نداده، بلكه در نتيجه زندگى در خانواده و جامعه و مردمى آزاده كه به انسانيت و حقوق بشر اهميت مى داده اند، آموخته بود. از تكرار واژه «مزدا» كه به معنى ابردانش و آگاهى و اهورامزداى زرتشت است، چنين برمى آيد كه كوروش به مزدا و اهوراى زرتشت و دين مزدايى باور و ايمان داشته است. زيرا در دين زرتشت همه انسان ها صرف نظر از جنس، نژاد، رنگ، آيين، زبان و ساير موارد و اختلافات در معنى و باطن يكسان هستند و هيچ كدام را بر ديگرى برترى و امتيازى نيست، مگر از راه انديشه و گفتار و كردار نيك و خدمت به مردم و ديگران. بسيارى از مواد اعلاميه جهانى حقوق بشر از قبيل برابرى زن و مرد، آزادى بيان، آزادى انديشه، آزادى كار، آزادى مسافرت، آزادى در انتخاب همسر و خيلى از آزادى هاى ديگر كه در منشور حقوق بشر صراحت دارد، ريشه در گات هاى زرتشت «سروده هاى زرتشت» دارند.
منبع : روزنامه شرق

رفتار و شخصيت

2005-11-30T21:09:00.000+03:30

به عقیده من پاره ای از مشکلات اساسی در عادات روزانه و رفتاری ما ایرانیان انتظار و توقع بیش از اندازه از دیگران، مسؤولیت کمی که ما در قبال دیگران احساس می کنیم و به هر ابزاری رفتار خود را توجیه می کنیم، عادت نداشتن به درک این واقیت که دیگران هم مثل ما هستند و هر کس به نوع خود درگیر مشکلات زندگی خویش است، عادت نداشتن به مطالعه و کتابخوانی و علم جویی، تنبلی و کم کاری، عدم رعایت بهینه بهداشت، نداشتن تصور برابری با همنوعان خود بر این مبنا که همه انسان هستیم و همه جایزالخطا و همه یکسان در برابر قوانین، و اینکه می خواهیم همه چیز و همه کس را مانند آدم آهنی تصور کنیم و برای همه در ریزترین و خصوصی ترین مسائل زندگی شان برنامه ریزی کنیم، و مهمتر از همه پیش داوری و خود برتر بینی ماست.

یک سؤال همیشه برای من مطرح بوده است؟ اینکه تربیت خانوادگی افراد تا چه میزان در نحوه ی عملکرد آنها تأثیر دارد؟

چرا بعضیها تصور می کنند که دیگران از روی بدخواهی با آنها رفتار می کنند، مثلاً اگر کسی در خیابان، هنگام رانندگی پشت سر ماست و مرتب بوق و چراغ می زند می خواهد ما را اذیت کند یا فکر میکند خیابان مال اوست ویا اینکه اصلاً عجله دارد مثلاً برای رسیدن به بیمارستان و نگرانی نسبت به وضعیت بیمارش در بیمارستان؟

چرا بعضیها تصور می کنند که اگر کسی نکته ای سازنده (نه ویرانگر) را به ما گوشزد می کند نه از روی خیرخواهی و دلسوزی است که از روی حسادت و فخرفروشی است؟

چرا بعضیها تصور می کنند که دنیا محل جنگ است و باید با دیگران جنگید و برخورد کرد وگرنه همه چیزمان بر باد می رود؟

به نظر من بدبینی، پیش داوری و خودبرتربینی، هر کدام، یک حالت غیر عادی روحی است که برای مداوا به کمک روانشناس (ویا در نوع شدید آن، به روانپزشک) نیاز است. رفتار، گفتار و اندیشه های افراد تا حدی آموختنی است که از محیط پیرامون فرد ناشی می شود و بخشی دیگر به تربیت خانوادگی و نیز به زمینه های ارثی و ذاتی افراد بستگی دارد و یا حتی رویدادهای زندگی و مسائل پیرامون انسان در تغییر اوضاع روحی و فکری انسان نیز اثرگذار است. در هر صورت مشکلات شخصیتی نیاز به برطرف شدن دارد که به عقیده من بهتر است از متخصصین نیز کمک گرفته شود زیرا که علم و دانش در نتیجه خرد پدید آمده و خرد هم بسیار در راهنمایی انسان به سوی آرامش، سعادت و راه راستین در زندگی کمک شایانی به انسان می کند.

انگیزه من از نوشتن این مطلب وفور مشکلات فکری و روحی و شخصیتی اعضای جامعه ماست که خود زمینه ساز بسیاری از مشکلات جامعه است. منظور من این نیست که همه مشکل دارند، منظور من این است که افرادی که مشکلات درونی دارند امروزه تعدادشان بیشتر از حد عادی است. (اگر متخصص آمار نباشید با نمونه گیری در طول یک ماه تنها با اقامت در دو شهر بزرگ ایران و بررسی اوضاع مختلف شهری مانند برخوردهای مردم با یکدیگر به این واقعیت دست می یابید) اگر حس می زنید به شما و ملیتی که دارید توهین شده پیشاپیش پوزش می خواهم و عرض می کنم که قصد چنین کاری را نداشته و ندارم.

پیروز و کامیاب باشید.

Bahman Gif

2005-11-09T23:45:00.000+03:30

گفتار و رفتار و انديشه

2005-11-08T21:44:00.000+03:30

واژه ای زیباست که بوی عِطر خوشش به انسان نشاط و شادابی را ببخشد و باورش، امید و زندگی را.

واژه ای زشت و ناخوشایند است که غبارش روان و تن انسان را خسته و افسرده کند.

رفتاری زیباست که بهروزی و خوش نامی را برای انسان به ارمغان آورد و انسان بتواند آرامش و آسایش را در درون خود پیدا کند.

رفتاری زشت و ناپسند و کریه است که انسان را مقهور دیگران کند و او را در چاله تاریکی و خفت غرق کند.

اندیشه ای زیباست که سرچشمه گفتار و رفتار زیبای ما باشد به گونه ای که خوش سیرتی، کامیابی و آرامش را به ما هدیه دهد و ما را به سوی بهتر شدن راهبری کند.

Hafez

2005-11-07T21:41:00.000+03:30

آن پیک نامور که رسید از دیار دوســت	آورد حرز جان ز خط مشـــــکبار دوست
خوش میدهد نشـــــــان جلال و جمال یار	خوش میکند حکـــایت عزّ و وقار دوست
دل دادمـــــش بمژده و خجلت همی برم	زین نقد قلب خویش که کردم نثـار دوست
شــــــــکر خدا از مدد بخت کار ســــــاز	بر حسب آرزوست همه کار و بار دوست
سیر سپهر و دور قمر را چـــه اختیــــار	در گردشند بر حســـــب اختیـــار دوســت
گر بــاد فتنه هر دو جهــــان را بهم زند	ما و چراغ چشــــــــم و ره انتظـار دوست
کحل الجواهری بمن آرای نســـیم صبح	زان خاک نیکبخت که شد رهگذار دوست
ماییم و آستـــــانه ی عشـــــق و سر نیاز	تا خواب خوش کرا بــَرَد اندر کنار دوست
دشمن بقصد حافظ اگر دم زند چه بــاک	منّت خدای را که نـِیـــَـم شرمســار دوست

winxp2

2005-10-30T01:44:00.000+03:30

ساختن یک آیکن Shutdown/Reboot در ویندوز XP

ویندوز XP برنامه دارد بنام SHUTDOWN.EXE که به شما این اجازه را می دهد که براحتی یک آیکن برای خاموش و روشن کردن کامپیوتر، بسازید.

بــــرای ساختن یک shortcut برای خاموش کردن و قرار دادن آن بر روی صفحه دسکتاپ مراحل زیر را انجام دهید:

بر روی فضای خالی در صفحه Desktop راست کلیک بزنید.
گزینه New / Shortcut را انتخاب کنید.
"shutdown –s –t 00" را وارد کنید.
دگمهNext را بزنید.
برای نام هر چه دوست دارید بنویسید. سپس دگمهFinish را بزنید.

برای راه اندازی مجدد سیستم "shutdown –r –t 00" را وارد کنید.

Shutdown [{-l-s-r-a}] [-f] [-m [\\ComputerName]] [-t xx] [-c "message"] [-d[u][p]:xx:yy]

پارامترها:

-l کاربر فعلی را از کار می اندازد. این حالت همچنین حالت پیش فرض است.
m- تقدم گرفتن نام کامپیوتر ((ComputerName
-s کامپیوتر محلی را خاموش می کند.
-r پس از خاموش کردن کامپیوتر آن را دوباره راه اندازی می کند.
-a صرف نظر کردن ازshutdown . دیگر پارامترها را از کار می اندازد بجز
-lو نام کامپیوتر (ComputerName) . شما از پارامتر
-aتنها در مدت توقف می توانید استفاده کنید.
-f برنامه های در حال اجرا را می بندد.
-m [\\ComputerName] مشخص می کند که کدام کامپیوتر باید خاموش شود.
-t xx تنظیم یک تایمر برای خاموش شدن سیستم درxx ثانیه. حالت پیش فرض 20 ثانیه است.
-c "message" پیامی را برای نشان دادن در صفحه پیامها از پنجرهSystem Shutdown مشخص می کند. شما حداکثر127 کاراکتر را می توانید بکار ببرید. باید پیامتان را در یک کوتیشن قرار بدهید.
-d[u][p]:xx:yy کدهای منطقی را برایshutdown لیست می کند.

همچنین می توانید برای یکبار اجرا شدن این دستورات را به تنهایی درRUN بنویسید و اجرا کنید.

winxp1

2005-10-30T01:25:00.000+03:30

نصب ویندوز XP بر روی ویندوز موجود (جایگزینی)

در محیط ویندوزی که داریم اقدام به نصب ویندوز XP جدید می کنیم.
پس از گذاشتن CD ویندوز XP در CD-ROM پنجره ای به صورت AUTORUN باز می شود که برای نصب ویندوز، گزینه Install Windows XP را انتخاب می کنیم.
در قسمتInstallation Type ، گزینه New Installation (Advanced) را انتخاب می کنیم. بعد Next را می زنیم تا .... به صفحه شامل انتخاب زبان می رسیم و ما باید زبان فارسی را انتخاب کنیم وگرنه بعداً نمی شود زبان فارسی را آورد. البته زبانهای دیگر را بعداً می توان آورد.
در همین صفحه در بالای صفحه دگمه Advanced Options... را می زنیم. پنجره ای باز می شود. در (فیلد)Text Boxپایینی که نوشت\WINDOWS:ما آدرس ومسیر و نام فولدر ویندوز فعلی را که می خواهید پاک کنید و شبیه یکی از مثالهای زیر می تواند باشد ، وارد می کنیم (بطور کلی این آدرس مسیری است که می خواهید ویندوز را در آن نصب کنید، با وارد کردن آدرس ویندوز فعلی ، ویندوز فعلی پاک و ویندوز جدید جایگزین آن می شود) :

C:\WINDOWS , C:\WINXP , D:\WINDOWS , …
بعد OKرا می زنیم و بعد Next وادامه می دهیم.

پس ازRestart و طی کردن مراحل، Don't Repair را انتخاب می کنیم و برای نصب ویندوز همان درایوی را که ویندوز در آن بوده انتخاب می کنیم و بعد از بررسی خود Setup ، کلید L را می زنیم تا ویندوز موجود پاک و ویندوز جدید جای آن نصب شود.
تمام مراحل به زبان انگلیسی است و می توانید به راحتی بفهمید که چه کار باید بکنید.
پس از دومین Restart به هنگام درخواست Setup برای تنظیم زبان و موقعیت محلی، در پنجره باز شده در قسمت Regional Options زبان انگلیسی را انتخاب می کنیم و در قسمت Advanced زبان فارسی را انتخاب می کنیم.
در همان پنجره در قسمت Language ، دگمه Details را می زنیم، پنجره ای باز می شود، می توانیم در قسمت Settingزبانهای دیگر را اضافه کنیم. در همان پنجره در قسمت Advanced گزینه بالایی را تیک می زنیم ولی گزینه پایینی را بدون تیک می گذاریم. بعد Ok را می زنیم و تا انتها که خوتان بلد هستید.
پس از نصب ویندوز ، برنامه های مربوط به نصب کارت گرافیکی یا صوتی یا Modem و یا ... که نیاز به نصب کردنشان باشد را باید نصب کنید.

Bahman

2005-08-29T22:02:00.000+04:30

بهمن

بهمن خود از دو واژه "بَه" یعنی نیک و "مَن" مخفف منش تشکیل شده است.

گویش های بهمن:

بِهمن

وُهومن

وُهومنَه

بِه منش

معانی بهمن:

نیک نهاد

نیک منش

نیک اندیش

در آیین زرتشت، بهمن نام امشاسپندی است که انسان را به خردورزی و نیک اندیشی فرا می خواند.